We vertrokken vanmorgen om 7:50 uur en dat was misschien een voorteken dat het vandaag niet helemaal zou gaan als de voorbije dagen/weken.

We vertrokken tien hele minuten vroeger dan gepland. En dat terwijl er voor vandaag wind op dezelfde planning stond. Maar ipv uit het zuiden, stond hij toch eerder ZW. En dus gingen we voor het eerst sinds we bijna drie weken geleden vertrokken opkruisen. We moesten ook voor het eerst terug de zeilen reven (het zeiloppervlak verkleinen om bij veel wind de boot bestuurbaar te houden) Bovendien was er voor vandaag regen voorspeld, en kregen we die ook. Eerst wat gespetter in de ochtend, maar in de namiddag kregen we het echte werk. Met als gevolg dat we doornat en mét onze rode zuidwester rond 18 uur aankwamen in Roscoff.

De stad waar in de 1899 het allereerste thalassothérapiecentrum van Frankrijk werd aangelegd om reumapatiënten te helpen. En de streek die bekend is voor zijn teelt van uien : eerst om mee te geven aan de zeelui omdat uien nu eenmaal lang bewaren, en er voedingsstoffen inzitten die de zeevarenden tegen scheurbuik konden beschermen. Later omwille van de verkopers die voor wekenlang naar de UK vertrokken om daar per fiets en met slingers uien rond de nek deur aan deur te gaan verkopen.

Maar dit zijn natuurlijk niet de redenen waarom wij hier vandaag halt houden : Onze reden is omdat we van hier maar enkele dagtochten meer van de golf van Biscaye zijn verwijderd. En dat van hieruit Spanje lonkt!

roscoff

Twee keer om vijf uur eruit om een hele dag te varen kruipt niet in je koude kleren. Maar je geraakt zo wel ergens. In Lézardrieux bijvoorbeeld.

De haven van Lézardrieux ligt 10 nM landinwaarts op de rivier de Trieux.

Het is een heel bijzonder landschap wat we eerst te zien krijgen! Heel desolaat maar ook sprookjesachtig. Gaandeweg wordt de omgeving groener maar blijft ze even mooi. De rivier is diep, vlakbij de haven is de diepte nog 17 m.

Gezien we er een lange dag opzitten hebben gaan we na het avondeten enkel nog een wandelingetje maken met Dushi. De rust overvalt ons.

Vanmorgen zegt onze Engelse buurvrouw dat er regen voorspeld is. We hadden zelf al beslist om hier een dagje langer te blijven omdat er (alweer) geen wind wordt voorspeld. Bart stelt voor om met het bijbootje wat op de rivier rond te varen. En als de buren vertellen dat er hogerop op de rivier een uiterst charmant stadje ligt varen we dezelfde richting uit. Het is er gewoon prachtig!

Net voor we Pontrieux invaren moeten we nog even een sluis door. De jonge sluiswachter heeft het niet erg druk op een dag als vandaag.

Bij het vullen van de sluis vormt er zich een dikke laag schuim. Dat de carwash inclusief was wisten we niet. Dushi kijkt zijn ogen uit.

Tot onze verbazing blijken in Pontrieux flink wat boten te liggen, maar dan vooral boten die de voorbije jaren flink wat aandacht en liefde hebben gemist. Zowel grote als kleintjes.

Het stadje is daarentegen heel netjes en mooi. En de mensen zijn vriendelijk.

We zijn vanmorgen zo onverwacht vertrokken dat Bart zelfs geen schoenen meegenomen heeft. Maar we hebben geluk, vlakbij de plek waar we ons bootje kunnen aanleggen is er een bar-restaurant. De keuken is inmiddels al wel gesloten maar we kunnen er bij ons kommetje cider nog wel een mooi verzorgde assiette charcuterie/fromage krijgen. En dat Bart op zijn blote voeten is vindt de patronne niet erg.

De monding van de Trieux

Iemand stelt me de vraag wat we zowat eten aan boord. Wel, ik probeer zoveel mogelijk afwisseling te creëren, maar natuurlijk zijn er beperkingen qua ruimte in onze boot. We koken op een gasvuur met drie pitten, maar eigenlijk is er telkens maar plaats voor twee pannen of potten tegelijk.

Een receptje waar we met smaak van aten de voorbije dagen was dit :

Gebakken makreeltjes met saffraan risotto met zeekraal :

Voor 2 personen : 4 makreeltjes, helaas niet zelf gevangen maar gekocht en gekuist door de visboer. Risotto rijst,twee sjalotjes, flink wat parmezaanse kaas en een klontje boter. een handvol zeekraal.

Ik stoof de fijngesnipperde sjalot in olijfolie, voeg er de risotto rijst aan toe, tot deze glanst, dan de zeekraal, voeg water toe tot het geheel onder staat. Saffraan (of paella kruiden) toevoegen en laten koken onder een deksel tot het water weg is. Even checken dat de rijst gaar is, dan de kaas en de boter eronder mengen. Intussen in een andere pan de makreeltjes bakken – gekruid met cajun kruiden. Et voilà !

Jawel, we zijn in de late namiddag in Cherbourg geraakt. Vanuit Ouistreham viel het best mee, behalve dat we vanmorgen de eerste sluis wilden halen van 6:30 om ook nog het getij mee te hebben. De wekker stond om 5 uur. Dat pikte effe, want de voorbije nachten waren wat gebroken omdat onze ‘kleine’ (Dushi) sinds zaterdag nogal last heeft van zijn darmen. Gezien de zak voer die hij normaal gesproken at op is moet hij overschakelen naar ‘gewoon’ supermarkt voer en dat ligt nogal gevoelig blijkbaar. Maar nood breekt wet, en dus lagen we op tijd klaar voor de sluis. Met periodes stond er genoeg wind, en ons ijzeren zeil (de kneur – de motor) deed het ook. Het zonnetje kwam erdoor en we geraakten zoals verwacht in de vooravond hier in Cherbourg.

We maakten op de steiger kennis met twee jonge mensen van de Nilsson, uit IJmuiden, Pim en Julia, die toevallig ook dezelfde weg op gaan. Hen komen we de komende maanden nog wel vaker tegen. Zij gaan morgen naar de Kanaaleilanden door, maar omdat Dushi mee is, kan dat voor ons niet. Het zij zo!

En enkele bootjes verderop op de steiger ligt ook het bootje van Jean Heylbroeck, die bereid was om het boek dat Bart al jaren in zijn bibliotheek heeft te signeren.

We vernamen dat er vanavond ‘fête de la musique’ is in Cherbourg. Maar na effe de sfeer opsnuiven beslissen we om toch maar een laatste glas aan boord te drinken en de drukte aan ons voorbij te laten gaan.

Morgen opnieuw vroeg op om met de stroom mee naar Bretagne verder te reizen. Afhankelijk van de wind naar Lesardieux, Roscoff of Île de Bréhat. Of ergens anders misschien 😉

Van Honfleur naar Ouistreham is een kleine 20 nM.

Vrijdagvoormiddag rond 11 uur gingen we de sluis van Honfleur in om rond 12 uur de Seine tegen stroom af te varen met nauwelijks wind. We kiezen ervoor om in die condities geen te grote afstanden op motor te varen. De prijs van de diesel is hoog genoeg.  Bovendien proberen we zoveel mogelijk gebruik te maken van havens waar we korting krijgen via Transeurope. (50 % korting op de havengelden in de havens die lid zijn van deze groep scheelt al snel een stevige slok op de borrel in ons budget) Gezien er een storm voorzien was voor de nacht van zaterdag en veel wind en hoge golven tot maandag kiezen we om tot dinsdagochtend in Ouistreham te blijven. Een wijs man zei ons twee weken terug dat, als je de tocht aanvaardt naar Ithaka, je moet wensen dat de tocht lang mag zijn, vol avonturen, vol ervaringen’.  We hebben inderdaad geen haast, noch een strikt reisschema.

Ouistreham is een klein stadje met een mooie jachthaven net achter de sluis.  De havenmeester was uiterst vriendelijk en bood zowel ons als Dushi een glas gekoeld water aan.  Rond de haven is er veel groen en staan er hoge populieren.  Hoge bomen die effectief veel wind vangen zoals gisteravond bleek.  Op 10 minuten zijn we aan het strand van Pointe du siège aan de oevers van de Orne. We hadden al wat afkoeling gekregen aan het eind van de namiddag maar gingen toch nog even naar het prachtige strand tegen de avond aan.  Een prachtige plek waar zowel vriendengroepen, families of hondenliefhebbers elkaar vinden om te picknicken, te barbecueën of te spelen. Heel gemoedelijk allemaal.  Tot ik plots een vreemde wolkenmassa onze kant zag opkomen.  Gelukkig, want tegen dat we goed en wel terug richting haven waren, stak er een windhoos op.  De verwachte storm bleek enkele uren vroeger begonnen te zijn dan voorspeld.  Maar een verwittigd man is er twee waard en Maeva lag op zo vast als een huis en veilig beschut.

Zoals het er nu uitziet vertrekken we dinsdagochtend naar Cherbourg.  Hopelijk zonder paraplu.

PS : het vismarktje bij de vuurtoren is een aanrader : heel veel keuze en heel goedkoop : Een portie vis voor twee, voor twee dagen en een dozijn oesters kostten maar 16 €